Svona telur Brynjar Gauti þegar hann þurrkar af skónum sínum áður hann heldur inn á kindergarten. Hann er með skýr fyrirmæli að þurrka 10 sinnum af skónum, og það borgar sig ekki að óhlýðnast Frau Krapunsky! Sá sem hefur masterað þýsku, heyrir fljótt að drengurinn er ekki að þylja talnarununa á almennilegri háþýsku! Sá litli fær sviss-þýskuna beint í æð og við hin treystum á að hann geti fljótt farið að túlka í bakaríinu og ostabúðinni. Við fullorðnu erum farin að örvænta að tungumálið komi aldrei til okkar. Uppeldi í íslenskum málfarsfasisma hjálpar nú ekki, við erum jú alin upp við að léleg íslenska sé alls ekki boðleg í mannlegum samskiptum! Það sé betra að þegja en tala lélega íslensku.
Á meðan haustsólin skín er svosem engin ástæða til að kvarta yfir málleysinu. Reimum á okkur gönguskóna og hlaupum út í náttúruna. Hlustum á kúabjöllurnar, brosum framan í geiturnar sem skoppa líka innan girðingar með bjölluna um hálsinn. Hvers vegna ætli dýrin séu látin bera þessar klingjandi bjöllur alla tíð? Tja, kannski Gauti geti sagt okkur það dag einn!
Falleg mynd, og hreint ekki haustleg!, Það verður gaman að heyra af því þegar sá stutti fer að aðstoða fjölskylduna við að tala við innfædda.